Apr 24, 2016

കുതിരവണ്ടി



Obstacles are those frightful things you see when you take your eyes off the goal -Henry Ford


യാത്രക്കിടയിൽ ഞങ്ങൾ വനത്തിനുള്ളിൽ കടക്കുകയും ക്ഷീണം കൊണ്ട് മയങ്ങിപ്പോവുകയും ചെയ്തു. ഉണർന്നപ്പോൾ കൂട്ടുകാരെ കാണുന്നില്ല. ഉള്ളിൽ ചെറുതായി പേടി കുരുങ്ങി. കാട്ടുമരങ്ങളും വള്ളിപ്പടർപ്പുകളും കൂടി ഇരുട്ടുവീഴ്ത്തുന്ന കാട്. അതിനിടയിലൂടെ നീണ്ടു പോകുന്നൊരു കാട്ടുപാത. ഒരു പൊതു വഴി കണ്ടേക്കുമെന്ന പ്രതീക്ഷയിൽ മുന്നോട്ടു നടന്നു. കാടിന്റെ മൗനത്തിലേക്ക് പലപല ശബ്ദങ്ങൾ ഊർന്നിറങ്ങുന്നു.

മുന്നോട്ടു നടന്നു. പിന്നിൽ ദൂരെ നിന്നായി കുതിരക്കുളമ്പടികൾ കേൾക്കുന്നു. അടുത്തടുത്തു വരികയാണ്. വെളുത്തതും കറുത്തതുമായ ഓരോ കുതിരകളെ പൂട്ടിയ ഒരു കുതിരവണ്ടി കാനനപാതയിലൂടെ പൊടിപടലങ്ങൾ പറത്തി വിട്ടു കൊണ്ട് അടുത്തു വരുന്നതായി കണ്ടു. 
"ഹോയ് ...ഹോയ് ..." എന്ന് ശബ്ദമുണ്ടാക്കിക്കൊണ്ട്‌ കുതിരകളോടൊപ്പം അയാളും ഓടാൻ തുടങ്ങി. വണ്ടിക്കാരൻ അയാളെ നോക്കുകയല്ലാതെ ഒന്നും ചോദിക്കുകയോ പറയുകയോ ചെയ്യുകയുണ്ടായില്ല. ഓട്ടത്തിനിടയിൽ ശബ്ദമുയർത്തിച്ചോദിച്ചു.

"വണ്ടിക്കാരാ....വണ്ടിക്കാരാ....ദയവായി വണ്ടിയൊന്നു നിറുത്താമോ"

"ഇല്ലാ, ഈ കുതിരകൾ നിൽക്കുകയില്ല. വേണെങ്കിൽ ചാടിക്കേറിക്കോളൂ"

"ഓ .. ഹ്മ്മ് അങ്ങനെയോ...പക്ഷെ നിങ്ങൾ എങ്ങോട്ടു പോകുന്നു എന്ന് പറഞ്ഞില്ല?"

"ഭൂമിയുടെ അങ്ങേയറ്റത്തേക്ക്" 

"എവിടെ നിന്നാണ് വരുന്നത്? 

"ഭൂമിയുടെ ഇങ്ങേയറ്റത്തുനിന്ന്"

എന്താണിയാൾ പറയുന്നത്? അയാളാകെ അങ്കലാപ്പിലായി.

"ഭൂമിയുടെ അങ്ങേയറ്റമോ.. അങ്ങനെ പറഞ്ഞാൽ.. 
ചക്രവാളത്തിനപ്പുറമാണോ?"

കുതിരക്കാരനിൽ നിന്ന് മറുപടിയുണ്ടായില്ല. ഓട്ടം കാരണം കിതക്കാനും തുടങ്ങിയിരിക്കുന്നു. പടിഞ്ഞാറ് സൂര്യാസ്തമയത്തിന്റെ അടയാളങ്ങൾ കണ്ടു തുടങ്ങി. കൂറ്റൻ കാട്ടുമരങ്ങൾക്കിടയിൽ കനക്കുന്ന ഇരുട്ടിലേക്ക് സൂര്യൻറെ ഇളം മഞ്ഞ പ്രകാശം നൂർന്നു നൂർന്നു കേറുന്നു. തൻ്റെ മുന്നിലിപ്പോൾ വേറെ വഴിയില്ല എന്ന തിരിച്ചറിവിൽ അയാൾ ആ കുതിരവണ്ടിയിൽ കായാറാമെന്നു തന്നെ തീരുമാനിച്ചു.

"ഓ-ശരി. അങ്ങനെയെങ്കിൽ ...... ഞാനും കൂടി കയറിക്കോട്ടെ?" 

"അതിനെന്താ കയറിക്കൊള്ളൂ... എവിടെക്കാണ്‌ നിങ്ങൾക്ക് പോകാനുള്ളത്?"

അയാളൊരു നാടിന്റെ പേര് പറഞ്ഞു. അത് കേട്ട കുതിരക്കാരൻ ഭാവവ്യത്യാസം കൂടാതെ പറഞ്ഞു.

"ഓ അല്ലെങ്കി തന്നെ ഒരു നാടും എനിക്കറിയില്ല"

എങ്കിൽ പിന്നെ എന്തിനു ചോദിക്കുന്നുവെന്ന് ഉള്ളിൽ ദേഷ്യപ്പെട്ടെങ്കിലും ചോദിച്ചത് മറ്റൊന്നാണ്.

"അപ്പോൾ പിന്നെ നിങ്ങളെങ്ങനെയാണ് വഴികൾ കണ്ടെത്തുന്നത്?"

"ഈ കുതിരകൾ എല്ലാ നാടുകളിലൂടെയും ഓടിക്കൊണ്ടിരിക്കും. സഞ്ചാരികൾ അവരവരുടെ നാടുകളെത്തുമ്പോൾ ഇറങ്ങിപ്പോകാറാണ് പതിവ്" 

അയാൾ വണ്ടിക്കുള്ളിലേക്ക് നോക്കി. ഇപ്പോഴും കുതിരക്കാരനെയല്ലാതെ മറ്റാരെയും കാണാൻ കഴിഞ്ഞില്ല. 'ആരായിരിക്കും ഈ ഞങ്ങൾ?' ആ ആരായാലെന്ത്!

"എന്നാപ്പിന്നെ ഞാനും കൂടി കയറാം. എൻ്റെ നാടെത്തുമ്പോൾ ഞാനുമിറങ്ങിക്കൊള്ളാം" 

"ആട്ടെ..കയറിക്കൊള്ളൂ"

ഓട്ടം കാരണം കിതച്ചു കുഴങ്ങിയ അയാൾ ഒരു വിധം കുതിരവണ്ടിയിൽ കയറിപ്പറ്റി. വണ്ടിക്കുള്ളിൽ കയറിയപ്പോഴാണ് അത്യന്തം അത്ഭുതപ്പെട്ടത്. പുറത്തു നിന്ന് കാണുന്നത് പോലെ ആയിരുന്നേയില്ല. 'ഇത്രയും വലിപ്പമുള്ള കുതിര വണ്ടിയോ?' അയാൾക്കതു തിട്ടപ്പെടുത്താനാവുമായിരുന്നില്ല. അയാൾ അതു തന്നെ നോക്കിയിരുന്നു. അയാൾക്ക് ചുറ്റും വണ്ടിക്കുള്ളിലെ ആളുകളുടെ ബഹളങ്ങളും വെളിച്ചങ്ങളും മാത്രം നിറഞ്ഞു നിന്നു. നോക്കിയിരിക്കെ താനൊരു കുതിര വണ്ടിക്കകത്താണെന്നത് തന്നെ അയാൾ മറന്നു പോയി. യാത്രക്കാരെയും വഹിച്ചു വണ്ടി ഓടിക്കൊണ്ടിരുന്നു. 

ഒട്ടൊരു നേരം കഴിഞ്ഞു കാണണം, ഏതോ ഒരു തോന്നലിൽ അയാൾ വണ്ടിക്കാരനോട് ചോദിച്ചു.
"നമ്മളിപ്പോ എവിടെയെത്തിക്കാണും?" 

"ശ്ശ്.....ശ്ശ്....." 
വണ്ടിക്കാരൻ ചൂണ്ടു വിരലുയർത്തി സ്വന്തം ചുണ്ടിൽ വെച്ചു.

"അല്ലാ ... ഓടാൻ തുടങ്ങിയിട്ട് ഒരു പാട് നേരമായെന്നു തോന്നുന്നല്ലോ " 
കുതിരക്കാരൻ ആരെയും ഗൗനിക്കുന്നില്ല. അയാളോ വീണ്ടും ഓരോരോ ചോദ്യങ്ങൾ ചോദിച്ചു കൊണ്ടുമിരുന്നു. ഒരൊറ്റ ചോദ്യങ്ങൾക്കും മറുപടി ഇല്ലെന്നു കണ്ടപ്പോൾ അയാൾ വണ്ടിക്കാരനടുത്തായിത്തന്നെ ഇരുപ്പുറപ്പിച്ചു. ഇപ്പോൾ താനും വണ്ടിക്കാരനും കുതിരകളും മുന്നിലെ വഴികളും മാത്രം. പുറത്തേക്കു നോക്കിയിരിക്കെ വനാന്തരത്തിൽ വഴി പിരിഞ്ഞുപോയ കൂട്ടുകാർ സംഘമായി നീങ്ങിക്കൊണ്ടിരിക്കുന്നതയാൾ കണ്ടു. ഒട്ടൊരാഹ്ളാദത്തോടെ അയാൾ വിളിച്ചു കൂവി.

"ഹേയ് വണ്ടി നിർത്തൂ... വണ്ടി നിർത്തൂ... എൻ്റെ കൂടെയുള്ളവരാണത്"

"ശ്ശ്.....ശ്ശ്....." ശബ്ദമുണ്ടാക്കരുതെന്ന അർത്ഥത്തിൽ വണ്ടിക്കാരൻ വണ്ടിക്കാരൻ പുരികമുയർത്തി. പിന്നീട് തല ചരിച്ചു ഇറങ്ങിക്കൊള്ളാൻ ആംഗ്യം കാണിച്ചു. വണ്ടി നിറുത്തുകയില്ലല്ലോ എന്ന് അപ്പോഴാണ്‌ ഓർത്തത്. തൻ്റെ കൂട്ടുകാരെ ഉച്ചത്തിൽ ശബ്ദമുണ്ടാക്കി വിളിച്ചു കൊണ്ട് വണ്ടിയിൽ നിന്ന് ഇറങ്ങാൻ ശ്രമിച്ചു. സാധിക്കുന്നില്ല.

"വണ്ടിയുടെ വേഗം കുറക്കാമോ, വണ്ടിയുടെ വേഗം കുറക്കാമോ വണ്ടിക്കാരാ?" എന്നിങ്ങനെ അയാൾ വിലപിച്ചു കൊണ്ടേയിരുന്നു. 
കൂട്ടുകാരെ വഴിയിൽ നിക്ഷേപിച്ച് കുതിരവണ്ടി മുന്നോട്ടു പോയി. അയാളുടെ ഗ്രാമത്തിൽലെത്തി. 

"ഹേയ്, ദാ അതാണെൻറെ വീട്, മുറ്റത്തു വലിയ ആൽമരമുള്ള ആ വീട്. അതിന്റെ ചുവട്ടിൽ കയറു കട്ടിലിൽ അതാ അച്ഛനുമമ്മയും. മുറ്റത്തു കുട്ടികൾ. അവരെന്നെ കാണുന്നുണ്ടാവുമോ? വണ്ടിക്കാരാ ഇത്തിരി പതുക്കെ ഓടിക്കൂ....പതുക്കെപ്പോവാനല്ലേ പറഞ്ഞത്!"

"ശ്ശ്.....ശ്ശ്....." 

ഇയാളെന്താണ് ഇപ്പോഴും വിരലുയർത്തിക്കാണിക്കുന്നത്? എനിക്കിവിടെ ഇറങ്ങിയേ മതിയാവൂ. ഇനി; ഇറങ്ങാൻ പറ്റില്ലേ? ഇറങ്ങാനാവുന്നില്ലല്ലോ! 
ഈ കുതിരവണ്ടിയിൽ കയറിയിട്ട് കാലങ്ങളായിരിക്കുന്നെന്നോ. ആരാണത് പറയുന്നത്. എനിക്കിറങ്ങണം. ആരെങ്കിലുമൊന്നു സഹായിക്കാമോ. ആരുമില്ലേ? ആരും? എങ്കിൽ...ഈ നിറുത്താത്ത കുതിരവണ്ടിയിൽ ഇറങ്ങാനാവാതെ ഞാനിരിപ്പുണ്ടെന്നു നിങ്ങളെങ്കിലും അവരോടൊന്നു പറയൂ. നിങ്ങൾ പറയില്ലേ?